Alumni

ABC-logoOp 20 oktober 2005 is de Alumnivereniging Bijzondere Chemici-VU (ABC-VU) opgericht. De vereniging stelt zich ten doel de relatie tussen de Afdeling Scheikunde en Farmaceutische Wetenschappen alsmede de VU en de alumni te bevorderen. Het gaat daarbij om de contacten tussen alumni en de afdeling, tussen de alumni onderling en tussen de alumni en de studenten. De vereniging zal jaarlijks een bijeenkomst organiseren om dit doel te realiseren.

Aanmelden

Verslagen van alumnidagen

Contact

Bestuur

Henk Timmerman - voorzitter
Nel Velthorst - secretaris  
Henk van der Goot - penningmeester
Matthias Bickelhaupt - lid
Jacqueline van Muijlwijk - lid
Dick Schipper - lid
Chris Slootweg - lid


Bijeenkomst 2020

De jaarlijkse bijeenkomst en reünie van de alumnivereniging is voor 2020 geprogrammeerd voor donderdag 7 mei. Het programma zal het bekende formaat hebben, gelijke plaats en tijd van de dag: Auditorium van het O|2-gebouw op de VU-campus, inloop vanaf 17.30 uur. Er zijn dus weer drie sprekers, twee alumni en een medewerker van de universiteit. Ries de Winter, Marcel Schreuder Goedheijt en Tom Grossmann.

Dr Ries de Winter
Ries de Winter studeerde vanaf 1966 organische chemie met bijvak farmacologie. In 1975 promoveerde hij met professor Nauta als promotor. Hij trad in dienst bij Philips Duphar (afdeling medicinal chemistry). Via een positie bij de groep gewasbeschermingsmiddelen werd hij hoofd van de afdeling ‘farmaceutische ontwikkeling’ bij dezelfde onderneming die inmiddels Solvay Pharmaceuticals heette. Na zijn pensionering in 2005 is Ries actief geworden -tot 2019 - als PUMmer (Programma Uitzending Managers, nu Netherlands Senior Experts) en werkte vanuit deze positie vervolgens in diverse ontwikkelingslanden als vrijwilliger - overdracht van expertise – bij locale MKB’s.

Dr Marcel Schreuder Goedheijt
Marcel Schreuder Goedheijt studeerde organische scheikunde en promoveerde in 1996; voor zijn proefschrift (organometaal chemie en katalyse) was professor Fritz Bickelhaupt de promotor. Na enkele postdoctorale posities, o.m. in de USA en een korte periode in Duitsland (Celanese AG) werkte hij tot 2011 bij Organon-Diosynth, waarna hij via DSM en Cambridge Labs een positie bij AkzoNobel aanvaardde (2015). Hij is nu directeur van de Expert Capability Group en ’Site Director’ van Nouryon in Deventer.

Prof. dr Tom Grossmann
Tom Grossmann is sinds 2016 hoogleraar organische chemie aan de VU op de leerstoel die vacant werd bij de emeritering van professor Koop Lammertsma.
Tom promoveerde in 2008 (Humboldt Universität, Berlijn, prof. Seitz) en werd na een postdoc positie in de USA (Harvard, Verdine) in 2011 Group Leader bij het Max Planck Institute of Mol. Physiology in Dortmund. Vervolgens werkte hij vanaf 2013 in eenzelfde positie (Emmy Noether group leader) bij de Technische Universität, ook in Dortmund.

Het programma is als volgt:

17.30 Ontvangst in centrale hal O|2, met koffie thee/broodje.
18.00 Opening, welkom.
18.05 Dr. Ries de Winter: 'Chemische Ontwikkelingshulp'.
18.35 Dr. Marcel Schreuder Goedheijt: 'Mijn jaren op de VU en daarna'.
19.05 Prof. dr. Tom Grossmann: 'Understanding and mimicking Folded Biomolecules'.
19.35 Bijdrage VCSVU.
19.50 Afsluiting, korte 'ledenvergadering' en reünie met een glas.

Toelichting op het programma

ries-de-winter
Ries de Winter

Chemische Ontwikkelingshulp.
Ik heb 30 jaar in de farmaceutische en gewasbeschermingsmiddelen industrie gewerkt. Na mijn pensionering in 2005 heb ik 14 jaar voor PUM gewerkt. De stichting PUM Netherlands Senior Experts stuurt gepensioneerde vakmensen als vrijwilliger naar kleine bedrijven in ontwikkelingslanden om kennis over te dragen. Ik heb 27 missies van twee weken gedaan, in 20 landen. Acht jaar daarvan deed ik dat als coördinator van de sector farmacie en cosmetica.

Soms heb ik in zo’n situatie echt chemische kennis kunnen overdragen (bij het formuleren van biopesticiden in India, en het emulgeren van gezichtscrème in Tanzania).
Het meest succesvol waren missies die onderdeel waren van een groter project, zoals een opdracht van de farmaceutische branchevereniging in Bolivia om de GMP-status van hun aangesloten bedrijven te evalueren. Onmogelijke opdrachten bleken er te liggen bij kruidenextracten in Thailand, het afvalprobleem van een farmaceutische fabriek in Nepal en kleur van de zeep uit een zeepfabriek in Mali.
Kleurrijk was een demonstratie van zeep maken in Niger. Minder geslaagd was een missie over Echinacea extractie in Moldavië; en het ontwikkelen van cosmetica in Gambia gaf dubieuze resultaten. Soms waren er vanaf het begin al problemen (sproeidrogen in Colombia en een schoonmaakmiddelenbedrijfje in Zuid Afrika).
Het mooiste waren maatregelen die zijdelings ter sprake kwamen en die achteraf veel effect bleken te hebben (afval bij een universiteit in Indonesië, een oliemolen in Niger).

marcel-schreuder-goedheijt
Marcel Schreuder Goedheijt 

Mijn jaren op de VU en daarna.....
Na mijn VWO te hebben afgerond wist ik nog niet heel goed wat ik wilde gaan studeren. Ik ben een creatief praktisch ingericht iemand, dus ik wilde iets met mijn handen doen en iets creëren. Omdat scheikunde overal om ons heen is, nieuwe nuttige producten creëert voor de maatschappij en het feit dat laboratoriumwerkzaamheden nu eenmaal geen burowerk is, leek mij de studie scheikunde geschikt.
Dat bleek ook zo te zijn. Ik heb zowel aan de VU als de UvA vakken gevolgd, de VU meer de organische chemie en de UvA de chemische technologie. Het was dus veel fietsen tussen de Boelelaan en Roeterseiland.

Na mijn promotie op gebied van organometaalchemie ben ik als post-doc bij Piet van Leeuwen beland aan de UvA op Roeterseiland. Wij kenden elkaar van Shell waar hij werkte en ik deels mijn promotietijd door heb gebracht. Prachtige tijd aan het IJ, ook met Sail Amsterdam!

Piet had net een nieuwe onderzoekgroep opgezet, ik was 1 van zijn eerste post-docs. Ik heb daar gewerkt aan hydroformulering, op rhodium gebaseerde katalyse voor het maken van aldehyden. Via dat werk kwam ik eind jaren negentig in contact met prof Brian Hanson aan de Virginia Polytechnic State University. Ik ben naar de US vertrokken om daar verder te werken aan hydroformulering. Daar heb ik een nieuwe groep opgezet. Een mooie tijd, andere cultuur en op jezelf aangewezen.

Het werk aan hydroformulering wekte de interesse van onderzoekers bij Celanese AG, een bedrijf in Duitsland. Ik was geïnteresseerd om het onderzoek in de praktijk te brengen. In Oberhausen heb ik een R&D groep ingericht met als focus een nieuw commercieel interessant hydroformuleringsproces te ontwerpen. Uiteindelijk draait dit proces nog steeds. Een succes dus.

Dit was mijn eerste ervaring in de industrie eind jaren negentig vorige eeuw. Ik ben vervolgens benaderd door Diosynth, een bedrijf onder de AkzoNobel vlag, producent van actieve grondstoffen voor medicijnen in Oss. Ik ben daar begonnen binnen R&D en geëindigd als Plantmanager van een van de fabrieken. Plantmanager geeft je veel inzicht van de mogelijkheden en onmogelijkheden van door R&D bedachte processen. Opschaling is een kunst.

In 2004 werd ik hoofd van de proceschemie afdeling van Organon. Deze club van ongeveer 60 medewerkers ontwierp het chemisch proces voor de eerste kilogram van een nieuwe actieve medicinale stof voor farmacologisch en toxicologisch onderzoek. Fascinerende tijd geweest, veel was mogelijk, geld voldoende en de combinatie met biologie maakte het extra interessant.

Toen kwam de overname periode door Schering-Plough en vervolgens Merck (in Europa MSD). Gevolg was sluiting van de R&D activiteiten in Oss. Een behoorlijke klap.

Ik heb mijn loopbaan voortgezet bij DSM, leidde daar een R&D team en was onderdeel van het MT van de business groep Farma. Daar heb ik meer over de business kant geleerd van bedrijven. Mijn MBA, begin jaren 2000 behaald, kwam daarbij goed van pas.

tom-grossmann
Tom N. Grossmann 

Understanding and Mimicking Folded Biomolecules.
The design and synthesis of complex molecular scaffolds with defined physico-chemical properties present central challenges in current chemical research. The resulting molecules can provide access to novel therapeutics, catalysts and materials. For such agents, it is often essential to adopt defined three-dimensional structures, in which the degree of flexibility can preferably be adjusted in a controllable manner. The folding properties of peptides and proteins, usually determined by unique hydrogen bond patterns, provide an excellent basis for the design of molecules with tailored structural properties. My group uses peptide and protein structures as a source of inspiration and combine those with non-natural small molecular scaffolds focusing on the syntheses of peptide-derived proactive agents and the chemical engineering of proteins. Research highlights involve the structure-based design of bioactive peptidomimetics and the semi-synthesis of modified enzymes with enhanced activities.